LIFE REALLY IS A BEACH


Vandaag alweer onze laatste dag op dit kleine stukje paradijs. Ko Lipe we love you!  Elke dag zon, elke dag strand, elke dag lekker eten, bbq aan zee en elke dag genieten van S en N. Dat is nog het beste, samen zijn, en het maakt dan echt niet waar je op de wereld bent..
 
S vindt het zo leuk om al die tijd samen met zijn pap door te brengen. M is veel van huis, dus deze lange vakantie is dan extra speciaal. 

N ontwikkeld zich in een razend tempo! Die loopt heel goed, valt ook heel veel, maar kruipt echt bijna niet meer. Ze heeft hier serieus leren eten. Ze schuift nu alles naar binnen. Curry's, rijst, fruit, groente, verse sapjes, het maakt haar echt allemaal niet meer uit. Alles gaat er in! Ik hoop dat ze dit thuis ook zo vasthoudt. We hebben het gevoel dat we haar ook beter hebben leren kennen deze vakantie. Natuurlijk kende we haar en weten we wat ze wil en kan hebben. Maar thuis ben je toch in je comfort zone en wordt ze minder uitgedaagd dan op zo'n reis als dit. Thuis slaapt altijd in haar bed, elke dag om dezelfde tijd, binnen spelen, met goed weer naar buiten, boodschappen doen en weer terug. Nu heeft ze de ruimte en de vrijheid, zo veel nieuwe prikkels, zoveel nieuwe dingen om te ontdekken en te zien. Nieuwe mensen, andere cultuur, vreemde taal en heerlijk eten. Ze slaapt nu zo goed, eet zo goed, communiceert goed. Ze leren hier zo veel van. Ik ben zo blij dat we dit met ze kunnen doen!
 
Als we mensen in de omgeving vertellen dat we naar Thailand op vakantie gaan, krijgen we vaak vreemde vragen en opmerkingen.. "Neem je je kinderen mee?" of "Dat vergeten ze toch zo weer, ze zijn zo klein!" Uuh ja, ik bedoel, waarom zou ik ze niet meenemen? Het zijn mijn kinderen. Ik wil graag met hen op vakantie! Als gezin deze reis maken en hen de wereld laten zien. Zo klein dat ze zijn, weet ik zeker dat ze hierdoor zullen groeien en hun leven zal verreiken op manieren die we niet zullen weten. Ik zie nu al zoveel verschillen doordat we zo intensief samen zijn en zoveel nieuwe dingen zien en mee maken. Ja het is zwaar voor hen en ook voor ons. Nee uitslapen en en de hele dag zonnen kan niet altijd. Maar is dat het belangrijkste? Voor ons werkt dit, we genieten en ik zou het nooit anders willen. Mensen die we tegenkomen op de reis reageren vaak wel heel positief. Ook van hen krijgen we de vragen; "is het niet te zwaar met de kinderen en kun je dan nog alles doen", maar vooral zijn ze blij dat het reizen niet hoeft te stoppen wanneer je kinderen krijgt. 
Het resort waar we zitten is heerlijk. Mooie plek recht aan het strand, leuke  ruime huisjes en echt voor families. We hebben hier o zo veel leuke mensen ontmoet. Bijna allemaal in dezelfde leeftijden als onze kids. Twee daarvan waren geweldige Amsterdamse gezinnen. Veerle van bijna 1 (2 dagen jonger dan N) samen met haar twee moeders Anke en Suus op vakantie in Thailand. Zev, ja je leest het goed, S zijn naamgenoot en serieus zijn soulmate. Zev is 2 weken ouder dan S en reist samen met zijn ouders Karin en Chris voor 3 maanden door Azië. Zev en Seph hebben elkaar helemaal gevonden, deze twee zijn zo hetzelfde maar qua uiterlijk het tegenovergestelde, maar precies even knap! Ze hebben dezelfde fantasie wereld, dezelfde humor en spelen op dezelfde manier. We hebben gegevens uitgewisseld en ze zien elkaar weer in Amsterdam. 
 
Vandaag dus onze laatste dag. Tassen zijn weer gepakt en morgen om 9u verrekken we naar ons resort, Ban Sainai, in Krabi. Het gaat een reis van zes uur worden. Twee uur met de boot en 4 uur met de bus. Onze vrienden uit Zeeland vertrekken  morgen ook vanuit Phuket en we zien elkaar in Krabi. 
 
We hebben er zin! Ik ben benieuwd wat deze reis voor ons in petto heeft!
 
Krabi, here we come!

x Borg!


Related Posts

  • PRETTY FLAT LAYS!
    PRETTY FLAT LAYS!

    Het is altijd superleuk om onze retailers kleding items te zien combineren. Zoals je kunt zien zijn de trui en broek ...

  • HAPPY BANDITS!
    HAPPY BANDITS!

    Daar zijn ze weer de happy Bandits! Als echte modelletjes staan zij weer op de foto :)  Staat jouw happy bandit er tu...


Leave a comment


Please note, comments must be approved before they are published